Portland, OR

Tijdens de training voor een lokale 10 km kreeg mijn rechterknie een doffe, zeurende pijn die zich rond de knieschijf en langs de buitenlijn bevond. Niet scherp, maar net genoeg om voorzichtig trappen te lopen en korte hardlooprondjes hobbelig te maken. Ik legde ijs op mijn benen en rustte, wat een beetje hielp, maar zodra ik rustige kilometers probeerde, kwam de pijn terug.

Week 1

De plakkerigheid neemt af. 

Geen extra spierpijn door de sessies.

Week 3

De pas voelt natuurlijker aan, bergafwaarts is het minder afwachtend en de dagelijkse pijntjes blijven rustig.

Week 2

20 minuten rustig joggen; tegen het einde van de week een rustige 5 km zonder bescherming.

Week 4

Een rustige 5 kilometer hardlopen wordt routine; lichte spanning verdwijnt dezelfde dag nog. 

USA

Lange tijd waren gewrichtspijn en spierpijn gewoon onderdeel van mijn dagelijks leven. Mijn knieën deden pijn als ik liep, mijn schouders waren constant gespannen en mijn onderrug voelde alsof hij het gewicht van tien mensen droeg. Ik zei tegen mezelf dat het gewoon stress was, of veroudering, of misschien had ik verkeerd geslapen - maar diep van binnen wist ik dat er iets niet klopte. En het was niet alleen fysiek. De pijn putte mij emotioneel uit. 

Ik was prikkelbaar, moe en eerlijk gezegd gewoon verdrietig dat ik niet meer kon genieten van de kleine dingen: met de hond wandelen, met mijn nichtjes spelen, of gewoon lang genoeg staan ​​om te koken. Ik gaf zoveel geld uit aan pijnstillers, pleisters, massagepistolen en afspraken bij de fysiotherapie die een dag of twee hielpen, maar toen was ik weer terug bij af. Het was ontmoedigend en vermoeiend.

De dingen begonnen eindelijk te veranderen toen ik de Anti-inflammatoir dieet voor auto-immuunziekten groepDaar leerde ik voor het eerst dat chronische ontstekingen pijn kunnen veroorzaken waar geen pijnstiller tegenop kan. Ik heb mijn dieet veranderd Ik schrapte gluten, suiker en bewerkte oliën en concentreerde me op gezonde, helende voeding zoals kurkuma, vette vis, bladgroenten en veel water. De zwelling in mijn gewrichten begon af te nemen. Mijn energie kwam terug. Ik begon het gevoel te krijgen dat ik daadwerkelijk aan het genezen was in plaats van alleen maar symptomen te maskeren. Maar ik leerde ook hoe belangrijk het is om die genezing van buitenaf te ondersteunen. Toen begon ik niet-invasieve methoden zoals lasertherapie en TENS te verkennen.

En eerlijk gezegd? Een game-changer. Toen ik die gerichte pijnverlichting toevoegde aan het interne werk dat ik deed, begonnen de dingen eindelijk te klikken. Mijn knieën stopten met kloppen. Mijn rug voelde losser. Eindelijk kon ik de dag doorkomen zonder op mijn tanden te hoeven knarsen. 

Als ik zoiets als het Wellue Laser Pain Relief Device zie, herinnert het me eraan waar ik ben begonnen en hoe ver ik ben gekomen. Genezing vereist meer dan één aanpak. En als je nog steeds vastzit in die vicieuze cirkel van tijdelijke verlichting en constante pijn, weet dan dat... Er is een ander pad. Het begint ermee dat je je lichaam geeft wat het echt nodig heeft, van binnen en van buiten.